Staat u allen op...
dan zingen wij hymne 264.
Alstublieft?
84 dan, dat is ook een leuk deuntje.
106 dan, die vinden jullie altijd leuk.
Oké dan, twee coupletten 46 en dan naar huis.
Eén couplet?
Wil er alsjeblieft iemand iets zingen?
Jawel, daar is ie dan: At Last The 1948 Show...
als altijd aangekondigd door de lieftallige Aimi Macdonald.
Hallo, allemaal. Ouderen, jongeren, blije mensen, trieste mensen...
gelukkige en treurige mensen, mensen met spijkers door hun lijf...
Maar nu eerst een sketch.
Wegwezen. Als je niet betaalt, laat ik je gewoon gek worden.
Al die debielen... Ach, goedenavond.
Ik moest hier naar binnen. -Prima, ik ben dr. Gilbert.
Mijn naam is Gibbonhouding.
Oh, pardon. Plast u in bed? -Pardon?
Plast u in bed? -Toen ik...
Ga maar op de stoel zitten, je weet maar nooit.
U verkeert dus onder de indruk dat u Kenneth Wolstonholme bent?
Denkt u dat u Kenneth Wolstonholme bent?
Daar heb ik er namelijk al vijf van, en ik kan ze niet uit elkaar houden.
Waarom Kenneth Wolstonholme? Nou ja, je bent gek of niet.
Uw naam? -Gibbonhouding.
Mogelijk zo gek als een deur.
Zegt u eens wat u dwarszit, maakt niet uit als het heel privé is.
U kunt me gerust alles vertellen, het blijft uiteraard onder ons.
Vanochtend had ik Tony Sullivan, die werkt hier om de hoek.
Hij zat de hele tijd bovenop die kast, de zwanen zaten achter hem aan.
Ik heb er foto's van, of heb ik die nu op de golfclub laten liggen?
Waar was ik gebleven? -Het bleef onder ons.
Wat zijn de problemen? -Het is wel een beetje gênant.
Ik praat er nooit over, want dan word ik uitgelachen.
Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen. -ls het al zo laat? Nou ja, ga door.
Af en toe heb ik het gevoel... -Ga door.
Dan denk ik...
Takkewijf.
Sorry, u zei? Even ontspannen, in godsnaam.
Ik heb het tegenwoordig vaak als ik een meisje tegenkom...
Meneer Biddecombe is in paniek. Kan hij om zes uur langskomen?
Zeker niet, hij kan de pot op. Straks geef ik hem nog aan.
Viespeuk. Altijd aandacht trekken, billenkoek kan hij krijgen.
Sorry, ga door.
Ik ontmoet tegenwoordig weleens meisjes via m'n werk en op feestjes.
Maar ik durf ze niet te vertellen...
Kom op, niet om de hete brei heen draaien.
Soms denk ik... -Vijf guineas per uur, en nog niks.
Wat is er nou? Al dat gemompel, er komt geen zinnig woord uit.
Je bent net zo gestresst als die andere gekken. Steeds hetzelfde gezever.
Het is zo saai, ik word er gillend gek van.
Kun je me nou in godsnaam één keer duidelijk uitleggen...
wat er aan de hand is?
Volgens mij ben ik een konijn.
Achterlijke gek, natuurlijk ben je geen konijn.
Konijnen hebben toch van die lange oren?
Die zijn er net af gevallen.
Als je nog één keer zegt dat je een konijn bent, krijg je een lel.
Ik ben een hond. -Mooi, volgende week gaan we verder.
Terwijl ik dat deuntje speelde...
zijn er in China 45 kinderen geboren.
En dan nu de kinderen in India.
Binnen.
Wilt u thee? -Nee, ik wil je gewoon even spreken.
Je komt hier al jaren thee brengen, dus je zult er wel van opkijken...
dat ik de baas van de geheime dienst ben.
Nee hoor, het staat op de deur. -Dat houden we even onder ons.
Ik wil je graag om een kleine dienst vragen.
Ik wil graag dat jij het Kremlin in brand steekt.
In Moskou? -Ken je nog een ander Kremlin?
Daar hebt u toch spionnen voor?
Wat moet ik daar nu op zeggen?
Nee.
We hadden er een heleboel, maar die zijn een beetje dood.
Daarom heb ik jou geselecteerd. Grote klasse, goed werk.
Je krijgt uiteraard een paar blikken paraffine mee.
En de lucifers...
Die hebben ze in Moskou ook wel. -Ik heb een doosje bij me.
Hartstikke goed. Ik heb duidelijk de juiste man uitgekozen.
Een man met lucifers. Nou, succes dan maar.
Hoe kom ik in Moskou?
Daar zeg je zo wat, niet aan gedacht. Gut, wat spijt me dat nou.
We droppen je vanuit een vliegtuig. -Aan een parachute?
Nee, maar er staat een trampoline voor je klaar. Hoop ik.
Moskou ligt aan zee... -Ik vrees van niet.
Dit is een oude kaart, maar dat geeft niks.
Je vertrekt hier, dan vliegen jullie over Gallië...
en jij wordt even ten noorden van het Heilige Romeinse rijk gedropt.
In St. Petersburg, het huidige Moskou. Toch aan zee dus.
Zo dan, aan de slag. Succes ermee.
Moet ik geen vals paspoort hebben?
Natuurlijk, heel scherp. Dat ligt vast in de dossierkast.
In de map met de V.
Vreemd, er ligt niets. -En bij de P?
Hoezo? -De P van paspoort.
Heel slim.
Raar, er zit een konijn in. -Blijkbaar verdwaald.
Het is een haas, dus die gaat bij de H.
De H ook weer bijgewerkt.
Eén paspoort, op naam van Stephanopoulos.
Dat is een Grieks paspoort. -Is dat zo? Wacht maar even.
Russisch paspoort. Zo gepiept.
Even die foto bekijken. Frons eens een beetje, en lach eens wat.
Even dat litteken en die wrat.
Zo, jij kunt aan de slag. Veel...
Bijna vergeten. Kun je vechten? -Nou, niet echt.
Tompkins?
Laat deze meneer eens wat vechttechnieken zien. Iets met een mes.
Alsjeblieft. En nu moet je mij uit de weg zien te ruimen.
Moet dat echt? -Kom maar op, doe je best.
Kon dat ermee door? -Helemaal prima. Jammer, Tompkins.
En dan je uitrusting. Eens even kijken.
Weet je wat dit is? -Een horloge.
Mooi. Weet je hoe het werkt? -Volgens mij wel.
Nog beter. En wat is dit? -Dat is hetzelfde horloge.
Inderdaad. Maar wel shockproof.
Slipje. Zie je wel, totaal niet geshockeerd.
Alsjeblieft. Wat zeggen we dan? -Dank u.
Een pen, om ondersteboven te schrijven.
En een bord, om ondersteboven op te schrijven.
En dat dit nog. -Waar is dat voor?
Dat brengt geluk. Succes, vergeet je paraffine niet.
Eén vraagje nog. Wat gebeurt er als ik omkom?
Geen paniek, mevrouw Tompkins kan ook thee zetten.
Eigenlijk ben ik heel aardig.
Die posse zit ons op de hielen. We moeten hier weg.
Langs Dodemansbuik aan die kant, door de Lijkenkloof daar...
over de Knekelberg, door de Galgvallei naar de Bloedbadrots.
Nee, we nemen de toeristische route.
Iedereen zingt weleens als hij in de put zit.
Ik in elk geval wel. Van dit liedje word ik altijd vrolijk.
Het is aan mij opgedragen.
ik ben dol op de lieftallige Aimi Macdonald
En nu allemaal. Eén, twee, drie...
Hê, dat was leuk.
Vanochtend bespreken we de aankoop van een nieuwe tijger.
Om drie uur de giraffeverzorger, dus daarna kan het.
De reptielenverzorger wil u ook spreken.
Het moet maar, breng hem maar binnen.
Kom maar op, leg 'm maar neer.
Pas op voor die staart, dat is een hele dure slang.
Zo goed? -Ja, hoor.
Goedemorgen, Lotterbie. -Het spijt me vreselijk.
Dit is al de vierde keer deze week.
En zet je pet af als je tegen me spreekt.
Hoe kon dit nu weer gebeuren? -Hij heeft de smaak te pakken.
Ik ben het zat. -Ik doe het niet expres.
Hou toch op, je hangt daar maar een beetje rond.
Dan hoef je niet te werken.
Als je een middagje vrij wilt, klim je in de boa constrictor.
Volgens mij vindt ie me lief. -Kop dicht, Lotterbie.
Zo makkelijk kom je er niet vanaf. -Wat zei u?
Zo makkelijk kom je er niet vanaf. -Maak 'm niet wakker.
Ik pik het niet langer. -Het spijt me.
Daar doe ik het niet voor. Zo'n operatie is een dure grap.
Kunt u er geen rits in zetten?
Knopen dan? Of veters? Akelige...
Ik zag het best, Lotterbie. -Nee meneer, ik telde tot twee.
Het is mooi geweest, we gaan niet opereren.
We laten gewoon de natuur op z'n beloop.
Maar daar gaan jaren overheen. -Mooi.
Dat doet de slang pijn. -Daar kom je nu mee.
Wat eet ik dan? -Tweedehands muizen.
Stop 'm maar weer in z'n kooi. -Het spijt me echt heel erg.
Als je een paar maanden braaf bent, stuur ik je vrouw naar binnen.
Ik zou u zeer erkentelijk zijn.
Eigenlijk ben ik gewoon een goeierd.
Kom maar op met die nijlpaardverzorger.
Nou moet je eens goed luisteren, Simpkins...
Goedenavond. Ik vraag weer uw aandacht...
voor het Maak De Lieftallige Aimi Macdonald Rijk-Fonds.
Helaas valt het resultaat tot nu toe nogal tegen.
Kom op Engeland, dat moet beter kunnen.
Als jullie nu allemaal één pond overmaken...
kan ik me urenlang in weelde wentelen.
Doe niet zo krenterig, geef gul voor dit goede doel.
Volgende week vertel ik wie er nog niets heeft gedoneerd.
Bedankt, en veel succes.
Hallo, daar. Elke week introduceren we in dit programma een nieuwe dans.
Vanavond doen we de Accountant.
De passen worden gedemonstreerd door dé dansende accountant...
de heer Arthur S. Wezel, beëdigd accountant.
We hebben al uitgelegd hoe je de Twist moet doen.
Een peuk uittrappen terwijl je jezelf afdroogt.
En pas nog de Frug, gewoon doen alsof je voeten in beton zijn gegoten.
Vanavond doen we de Accountant, niet voor de beginners.
Weg met dat tapijt, daar gaan we.
Je bent een accountant en je staat in de metro.
Er staat een mooi meisje naast je, maar je voelt je bekeken...
dus je probeert de aandacht af te leiden.
lederen kijkt elders, tijd voor de tweede pas.
Dat herhalen we tot aan Liverpool Street.
Op het kantoor gebruiken we de nieuwe telmachine.
Pak het papiertje en prik het vast.
Je wilt thee, dus je klapt in je handen.
De telefoon gaat, je moet 'm oppakken.
Hebben we die? Oké, we doen het nog een keer.
De volgende pas: de accountant op vakantie.
Je bent op het strand in Torquay en je trekt je natte zwembroek uit.
Maar opeens komt er iemand aan.
Je gaat naar het eiland Wight en je bent lichtelijk zeeziek.
Over welke reling ga je overgeven?
Het financiële jaar loopt ten einde en alle posten zijn keurig in orde.
En dan weer terug maar de metro. Zo doen we de Accountant.
Hebben we dat? Meneer Wezel doet het nog één keer voor.
We doen de Accountant.
Dank u, heel aardig.
Wat u ook van accountants denkt, we hebben veel gevoel voor ritme.
Dit is de laatste aflevering...
en ik wil alle jongens bedanken aan wie ik dit succes te danken heb.
Met name Tim Huppeldepup-Taylor, Marty Hoe-heet-ie, Dingetje Chapman...
en die lange met die stoppels.
Fijn dat ze u even bezig hielden terwijl ik me omkleedde.
Toch wil ik één persoon in het zonnetje zetten.
Het stralend middelpunt van de Aimi Macdonald Show.
Helaas wil ze uit bescheidenheid niet met naam genoemd worden.
We hebben het uiteraard over mij.
Een applausje voor mij graag.
Dit heb ik echt niet verdiend. Heel erg bedankt.
Wat een leuke verrassing. Is het niet beeldig?
Maar ik had toch rozen besteld? Nou ja, tot de volgende keer. Dag.
Dat kan er prima mee door. Helemaal niet verkeerd.
Er gaat niets boven een goed glas wijn.
Daar heb je helemaal gelijk in.
Wie had er 40 jaar geleden gedacht dat we nu aan de wijn zouden zitten?
Toen waren we al blij met een kop thee.
Kouwe thee. -Geen melk, geen suiker.
Geen thee.
En in een kop met een barst.
Wij hadden geen kopjes, we dronken het uit een opgerolde krant.
Wij kwamen niet verder dan een natte lap.
Maar we waren gelukkig, ook al waren we arm.
Daarom juist. M'n vader zei altijd: Geld maakt niet gelukkig.
Gelijk had ie. En wij hadden niks.
We woonden in een afgeleefd huis met gaten in het dak.
Een huis? Mazzelaar. Wij woonden met 26 man in één kamer.
Geen meubilair, en een rotte vloer. We moesten in de hoek zitten.
Een kamer? Mazzelaar. Wij woonden met z'n allen in een gang.
Een gang? Daar konden wij alleen maar van dromen.
Wij woonden in een watertank op de vuilnisbelt.
Elke ochtend werd er rotte vis over ons uitgestort. Wat nou huis?
Het was ook meer een soort gat met een rafelig stuk doek eroverheen.
Wij zijn uit ons gat gezet, we moesten in het meer gaan wonen.
Wees maar blij.
Wij woonden met 150 man in een kleine schoenendoos, midden op straat.
Een kartonnen doos zeker? Mazzelaar.
Wij hebben drie maanden in een opgerolde krant in 'n beerput gewoond.
Om zes uur 's ochtends moesten we de krant uitmesten.
Dan een korstje brood...
en dan veertien uur in de fabriek voor een hongerloontje.
En 's avonds mepte vader ons in slaap met z'n broekriem.
Pure luxe.
Om drie uur het meer dreggen, dan een handje grind...
dan 20 uur in de fabriek...
en als we mazzel hadden, sloeg vader ons met een kapotte fles.
Zaligheid.
Ik moest om middernacht uit de schoenendoos.
De weg schoonlikken, een hap koud grind...
23 uur in de fabriek voor één penny per vier jaar...
en 's avonds sneed vader ons in tweeën met een broodmes.
Juist, ja.
Wij moesten om half elf 's avonds uit bed...
een half uur voordat we erin lagen.
Dan aten we een klomp gif, en dan 29 uur in de fabriek voor nop.
En 's avonds wurgde vader ons, en dan danste hij op ons graf.
Vertel dat maar eens aan de jeugd van tegenwoordig.
Die geloven er niks van.